Reklama

„Funkcjonalny” oznacza „dobrze spełniający swoje funkcje”. Funkcjonalność natomiast, w dosłownym tłumaczeniu z języka angielskiego, to liczba dostępnych funkcji, możliwości.

Aby pokój dziecka można było nazwać funkcjonalnym, przede wszystkim musi się w nim ono dobrze czuć, a korzystanie z każdego elementu wyposażenia powinno być dla niego proste, bezproblemowe i jak najmniej czasochłonne. Dzięki temu wykonywanie typowych czynności zajmować będzie znacznie mniej czasu i pochłaniać mniejszą ilość energii – to zapewni komfort przebywania w takim pomieszczeniu.

Pamiętajmy, że pokój dziecka jest jednym z najbardziej wielofunkcyjnych miejsc w domu. Tymczasem często to właśnie naszym pociechom przypada najmniejsze z pomieszczeń. Może być to wymuszone warunkami ekonomicznymi, a czasem wiąże się z błędnym przekonaniem, że skoro dziecko jest najmniejszym członkiem rodziny, to wystarczy mu mniejsza przestrzeń. A przecież dla malucha pokój jest nie tylko sypialnią, ale także miejscem do nauki, zabawy i spotkań z rówieśnikami. Często stanowi rolę pracowni plastycznej, laboratorium doświadczalnego oraz sali ćwiczeń muzycznych.

Jak zatem stworzyć komfortową i uporządkowaną przestrzeń? Przystępując do  urządzania pokoju, należy bardzo dobrze się  zastanowić i przewidzieć wszystkie funkcje, które często mają przeciwstawny charakter. Pomyślmy, co zrobić, aby łóżko nie stało się miejscem do nauki, a fotel garderobą. Poszczególne strefy powinny być tak wyznaczone, by wyposażenie spełniające podobne funkcje sąsiadowało ze sobą.

Na co zwrócić uwagę urządzając poszczególne strefy?

  • Sypialnia - unikajmy stawiania łóżka na wprost od wejścia, ponieważ zakłóca to spokój.  Spanie przy oknie może natomiast narazić dziecko na przeciągi.
  • Garderoba- pojemne szafy i regały, szuflady oraz skrzynie na zabawki pomogą okiełznać nieład i mieć wszystkie niezbędne rzeczy pod ręką.
  • Miejsce do zabawy – to nie tylko zabawki, pamiętajmy o wygospodarowaniu niezbędnego wolnego miejsca na podłodze.
  • Miejsce do nauki -  biurko szerokości 120 cm to  minimum, aby dziecko mogło swobodnie rozłożyć książki i przybory do nauki. Niezbędne jest również miejsce na  książki czy zeszyty.
  • Miejsce do rozwijania zainteresowań -   dodatkowy stolik lub rozkładany blat roboczy.
  • Miejsce do przyjmowania przyjaciół - przyda się kącik z siedziskiem, fotelami i małym stolikiem, aby goście nie musieli siedzieć na łóżku.

Niezbędne meble i akcesoria

  • Strefa sypialna - Wygodne łóżko, najlepiej z szufladą na pościel,  to jeden z najważniejszych mebli w pokoju. Naszą aranżację powinniśmy zacząć od znalezienia właściwego miejsca na jego ustawienie. Pamiętajmy, aby nie utrudniało poruszania się po pokoju i nie blokowało dostępu do pozostałych elementów wyposażenia.

  • Strefa przechowywania - W pobliżu łóżka powinna znajdować się komoda lub szafa, tak by dziecko miało łatwy dostęp do ubrań zaraz po przebudzeniu.

    Szafki i regały powinny pomieścić wszystkie zabawki. W sklepach znajdziemy bardzo szeroki asortyment mebli przeznaczonych wyłącznie dla dzieci, jednakże są one zazwyczaj wolnostojące, a wysokość np. szaf jest niewielka, przez co stają się one mało pojemne - chociaż mogą być atrakcyjne dla dziecka i wyglądać na praktyczne w salonie sprzedaży, w domowych warunkach mogą  okazują się często niewystarczające.

    Szuflady, skrzynie, kosze, pudła i inne schowki są niezastąpione, jeśli chcemy uniknąć chaosu w pokoju ucznia, gdzie  przybory szkolne mieszają się z  zabawkami, z którymi dziecku trudno się jeszcze rozstać. Jeśli chcemy, aby dziecko rozwijało samodzielność, postarajmy się umieścić półki i szuflady z ubrankami tak, aby były w jego zasięgu . Kiedy ich wysokość będzie dostosowana do wzrostu dziecka,  korzystanie z nich będzie o wiele bardziej wygodne.

  • Strefa nauki - Biurko, najlepiej z regulowana wysokością, powinno znaleźć się  w pobliżu okna, dzięki czemu dziecko będzie mogło dłużej korzystać ze światła dziennego. W przypadku dzieci praworęcznych światło powinno padać z lewej strony, w przypadku leworęcznych – z prawej. Niewskazane jest ustawianie biurka tyłem bądź przodem do okna. Prawdopodobnie w pokoju ucznia prędzej czy później pojawi się też komputer, którego monitor  nie powinien być ustawiony na tle okna ani naprzeciwko niego – chcemy uniknąć sytuacji, kiedy będzie się w nim odbijało światło słoneczne lub sztuczne. Półki lub regał z książkami najlepiej postawić w sąsiedztwie biurka.

  • Oświetlenie - Światło powinno być wystarczająco jasne, aby pozwalać na swobodną zabawę i naukę bez nadmiernego wytężania wzroku. W pomieszczeniu powinny znajdować się  zarówno źródła światła górnego, jak i dodatkowe, które sprzyjać będą zabawie, nauce i spokojnemu zasypianiu. Przy doborze lokalizacji elementów oświetlenia dodatkowego powinniśmy zwrócić uwagę na prawo- lub leworęczność dziecka, tak by samo nie zasłaniało sobie światła w trakcie nauki lub odpoczynku.

Na co jeszcze zwrócić uwagę?

  • Niewielkie pomieszczenie - Kiedy pomieszczenie jest niewielkie, wówczas szczególnie warto zastanowić się nad wprowadzeniem jednolitej zabudowy. Dzięki rozwiązaniom zaprojektowanym  na miarę, wykorzystamy każdy centymetr cennej przestrzeni , a dodatkowo wygospodarujemy wolną przestrzeń do zabawy bądź wypoczynku.

  • Kolorystyka i materiały - Przy doborze barw i okładzin ścian oraz podłóg powinno się stawiać na jasne i neutralne kolory. Rozwiązania materiałowe powinny być maksymalnie uniwersalne, ponieważ gust dziecka bardzo szybko się zmienia, a rzeczy proste nie znudzą się tak szybko i łatwo wpiszą się w kolejne odsłony wizji przyszłego nastolatka.

  • Ergonomiczność i spójność - Projekt pokoju dziecięcego musi być wyjątkowo przemyślany, tak aby spełniał wszystkie swoje funkcje z uwzględnieniem zasad ergonomicznych i tworzył spójną przestrzeń.

Sprytne rozwiązania

  • poręczne i pojemne wysuwane szuflady, z których nic się nie wysypie
  • regały i półki na książki
  • łóżko na podeście lub  z szufladą na pościel
  • Szafa na ubrania wyposażona w niezbędna ilość półek i wieszaków, z regulowanymi wysokościami mocowania (odstępy miedzy prętami na wieszaki mogą być mniejsze - ubranka dzieci są krótsze niż dorosłych)
  • skrzynie na zabawki- można schować je w podeście np. łóżka
  • biurko z regulowaną wysokością
  • kilka źródeł oświetlenia

 

Agnieszka Plesiak - architekt wnętrz
Architekt Wnętrz z ponad 10-letnim doświadczeniem w pracy dla międzynarodowych klientów oraz biur architektonicznych takich jak PM Group-Global, Devereux Architects oraz E.G.Pettit.